„Interesować nas będzie przede wszystkim przeszłość, tradycja i wszystko to, co jest dziedzictwem naszych poprzedników, a zachowało się materialnie, w dokumentalnych zapisach, w pamięci ludzi, w zachowanych lokalnych odrębnościach i obyczajach. Najbliższy nam świat, w którym żyjemy, to wszystko, co jest wokół obecne: krajobraz, przyroda, ludzie i stworzona przez nich kultura. Można by powiedzieć: nasza „mała patria”. Duża ojczyzna to już jest państwo, które trudno jest poznać i objąć w całości przez jego złożoność historyczną, kulturową, etniczną. Mała ojczyzna jest bliższa, „mocniej wrośnięta w przeszłość, zawsze nieduża, grzejąca serce, bliska jak własne ciało…” (Czesław Miłosz). Bliższa między innymi dlatego, że małe ojczyzny nie upadają, trwają wiecznie i nie przesuwają się ich granice (…)” – tymi słowami ówczesny redaktor naczelny Józef Łukasiewicz rozpoczął wydawanie almanachu, regionalnego pisma Ziemi Janowskiej. Było to dokładnie 11 listopada 2003 r. Pismo swoim zasięgiem tematycznym objęło gminy: Batorz, Chrzanów, Dzwola, Godziszów, Janów lubelski, Modliborzyce i Potok Wielki.
Pierwszy numer pisma redagował zespół w składzie: Joanna Czaja, Maria Krzosek, Józef Łukasiewicz (redaktor naczelny) i Zenon Baranowski. Od numeru 16. skład redakcyjny uległ zmianie. Redaktorem naczelnym została Barbara Nazarewicz, a w skład zespołu weszli: Zenon Ł. Baranowski, J. Łukasiewicz, Łukasz Pasztaleniec, Dominik Szulc, Justyna Flis (korekta) oraz Piotr Widz (skład). Do redakcji w 2021 r. dołączyła Izabela Skrzypa. Od numeru 41. redaktor naczelną jest Justyna Flis. Pismo redagują: Czesław Krzysztoń, Barbara Nazarewicz, Łukasz Pasztaleniec, Edyta Prystańska, Izabela Skrzypa i Dominik Szulc.
W numerze pierwszym o swoich małych ojczyznach pisali m.in.: J. Łukasiewicz (m.in. Kolejarz z Białej), Krystyna Korczak, B. Szwedo i J. Łukasiewicz (Pułkownik Belina –Prażmowski), Paweł Wójcikowski, Zenon Ł. Baranowski (m.in. Nazwy ulic Janowa Lub., Rodziny janowskie na przestrzeni wieków), Bogusław Kopacz, dr doc. Stefan Cieśliński (Związki Batorza z najazdami tatarskimi), Stanisław Nosal i prof. Krzysztof Skupieński. Pojawiły się także fragmenty prac dyplomowych (magisterskich i licencjackich): Ireny Bittner (Janów Lubelski w XVII w.), Anny Jaskowskiej (Godziszów – zarys dziejów) i Tomasza Bordzania (Działanie bojowe grupy Zieleniewskiego w rej. Dzwoli).
Pismo liczy ok. 100 stron. Jest drukowane na papierze kredowym w formacie A4 z czarno-białymi ilustracjami. Jedynym kolorowym akcentem jest okładka. Głównym jej elementem jest zamieszczane na całej stronie tuż pod tytułem zdjęcie z motywem korzeni lub drzewa. Na wewnętrznych stronach okładki zamieszczono kolorowe zdjęcia obrazów m.in. prac plenerowych (do numeru 9. włącznie), serii „Janowskie zaułki” czy szlakiem janowskiego rzemiosła. Ostatnia strona okładki przedstawia zdjęcia pomników, obelisków znajdujących się na terenie powiatu janowskiego (m.in: Tadeusza Kościuszki, partyzantów NOW-AK „Ojca Jana” – „Konara”) lub wydarzeń (takich jak Powstanie 1863 r. czy 40 lat janowskiego muzeum). W środku znajdują się liczne ryciny i szkice, których autorami są m.in: Stefania Wójcik, Krzysztof Biżek i Mateusz Surma. Wydawcą czasopisma było janowskie Stowarzyszenie „Przymierze”, od 2008 roku Muzeum Regionalne w Janowie Lubelskim. Nakład: początkowo 600 egz., od kilku lat tylko 400.
W Książnicy Zamojskiej znajduje się 11 numerów pisma – nr 19, 34-42 i ostatni 44. z 3 maja 2025 r. W numerze 19. pisali m.in.: Agnieszka Lidia Płatek o założycielce miasta Janowa Lubelskiego Katarzynie z Ostrogskich Zamoyskiej w 370. rocznicę jej śmierci, Dariusz Kossakowski, Regina Smoter-Grzeszkiewicz, ks. Piotr Tylec, Jacek Wołoszyn, Tadeusz Chrzanowski o nadleśniczym Bolesławie Usow, ps. „Konar”, Łukasz Pasztaleniec i Zbigniew Latos.
W ostatni numerze (44.) „Janowskich Korzeni” można poczytać m.in. o sukiennictwie – w 300. rocznicę nadania praw dla cechu sukienników janowskich w artykule Justyny Flis, echach 160. rocznicy Powstania Styczniowego u Antoniego Sydora czy o funkcjonariuszach i pracownikach więzienia w Janowie Lubelskim w latach 1918-1939 w tekście Łukasza Pasztaleńca.
Opracowano na podstawie zbiorów Książnicy Zamojskiej
Agnieszka Piela
